STOWARZYSZENIE SPOŁECZNE "WZAJEMNA POMOC"

KPP - Sprawozdanie Bez lęku - końcowe 2010 r.

SPRAWOZDANIE KOŃCOWE Z WYKONANIA ZADANIA PUBLICZNEGO DOFINANSOWANEGO Z PO FIO

W LATACH 2009 - 2010r.1)

„BEZ LĘKU”

(nazwa zadania)

w okresie od 01.01.2010 r. do 31.12.2010 r.,

określonego w umowie nr 481 _II,

zawartej w dniu 14 sierpnia 2009r.,  pomiędzy

Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej a Stowarzyszeniem Społecznym „Wzajemna Pomoc”

     (nazwa organu zlecającego)             (nazwa organizacji pozarządowej*/podmiotu*/

                                                        jednostki organizacyjnej*)

Data złożenia sprawozdania: 28.01.2011 r.

Część I. Sprawozdanie merytoryczne

1. Czy zakładane cele, rezultaty zostały osiągnięte w wymiarze określonym we wniosku

/pkt. II.3 i II.6 wniosku/? Jeśli nie – dlaczego?

Celem głównym Programu „Bez lęku” było przeciwdziałanie zjawiskom patologii społecznej, stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego. Dzięki realizacji programu chcieliśmy nauczyć dzieci jak radzić sobie w różnych, trudnych sytuacjach. Zakładaliśmy, że podejmowane działania zmniejszą ryzyko wykluczenia społecznego oraz zapobiegną pogłębianiu się patologii społecznej wśród dzieci i młodzieży.

W 2010 r. Program był realizowany na terenie miasta Skarżyska-Kamiennej oraz poprzez organizację letniego wypoczynku w Polańczyku. Adresatami projektu „Bez lęku” byli  uczniowie szkół podstawowych. Uczestnicy programu zostali zrekrutowani w roku 2009 przy udziale dyrektorów szkól i szkolnych pedagogów w oparciu o zgodę rodziców. W czasookresie objętych sprawozdaniem 102 uczniów w wieku szkolnym zostało objętych wsparciem. W 2010 r. każdy z młodych uczestników przeszedł cykl szkoleń z różnych dziedzin, łącznie 88 godzin. Uczniowie zajęcia odbywali  w pięciu grupach liczących od 12 do 26 osób.

Projekt był realizowany zgodnie zasadami stanowiącymi filar PO FIO. Wszystkie założenia zostały wdrożone we właściwy sposób. Program był innowacyjny ze względu na swoją złożoność i szeroki zakres oddziaływania na środowisko szkolne oraz społeczność lokalną, jak również na kompleksowość działań w podejściu do tematyki bezpieczeństwa -teoria połączona z treningiem praktycznych umiejętności.  Projekt zachowuje zasadę zrównoważonego rozwoju podnosząc jakość życia odbiorców programu w zakresie potrzeb związanych z szeroko rozumianym dbaniem o bezpieczeństwo. Realizacja projektu odbywała się z zachowaniem równego dostępu (równość szans), do udziału w zajęciach dzieciom w wieku szkolnym z różnych środowisk, bez względu na płeć.

Efekty miękkie

Adresaci projektu poprzez uczestnictwo w zajęciach i warsztatach nabyli praktyczne umiejętności zachowania się w różnych, trudnych sytuacjach. Nabyte umiejętności pozwolą im bezpieczniej i pewniej poruszać się w środowisku. Dodatkowo zmniejszą ryzyko stania się ofiarą przemocy oraz  przyczynią się do prawidłowej reakcji na przemoc ze strony innych dzieci oraz ze strony  członków rodziny.

Poprzez zorganizowanie zajęć terenowych, dzieci miały nie tylko zagwarantowany wypoczynek letni ale również nauczyły się bezpiecznego poruszania się w różnych  warunkach i sytuacjach. W dzieciach wyrobiło się poczucie pewności zachowania, poczucie własnej wartości, rozwinęły swoje umiejętności. Podczas zajęć terenowych uczestnicy projektu nauczyli się podstawowych umiejętności pozwalających na zwiększenie swojego bezpieczeństwa w różnych sytuacjach.

Dzięki takim działaniom w dzieciach wzrosło poczucie pewności zachowania i poczucie własnej wartości. Program pozwolił uwierzyć we własne możliwości i pokonać słabości, co w efekcie przyczyniło się do umiejętnego przeciwstawiania się negatywnemu oddziaływaniu zjawiskom kryminogennym.

W roku rozliczeniowym 2010 przeprowadzono zaplanowane zadania i osiągnięto następujące rezultaty:

- przeprowadzenie zajęć z psychologii przetrwania dla 102 beneficjentów – 17 godzin,

- przeprowadzenie zajęć prewencyjnych dla 102 beneficjentów – 2 godziny,

- przeprowadzenie nauki pływania dla 102 beneficjentów –14 godzin,

- zajęcia z samoobrony 102  beneficjentów – 32 godziny,

- zajęcia z p.poż i pierwsza pomoc 102 beneficjentów – 13 godzin,

- ochrona przed molestowaniem i przemocą w rodzinie dla 102 beneficjentów – 6 godzin,

- zajęcia z survivalu dla 102 beneficjentów – 10 godzin,

- zorganizowanie letniego wypoczynku dla 102 beneficjentów – 14 dni.

Wdrażanie projektu przebiegało zgodnie z harmonogramem stanowiącym część składową wniosku o dofinansowanie zadania. Jedynie w przypadku zorganizowanego letniego wypoczynku nastąpiła zmiana miejsca jego odbywania z Firleju na Polańczyk z uwagi na brak miejsc pobytowych w założonym terminie.  Dzięki temu program został zrealizowany bez przesunięć i opóźnień w harmonogramie.

2. Opis wykonania zadania z wyszczególnieniem działań partnerów i podwykonawców2)

W roku 2010 Program nie był realizowany we współdziałaniu z innymi jednostkami.

3. Liczbowe określenie skali działań, zrealizowanych w ramach zadania, należy użyć tych samych miar, które były zapisane we wniosku /pkt II.5 wniosku/.

W drugim etapie realizowanego projektu w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 roku, w ramach zostały zrealizowane następujące działania:

- psychologia przetrwania – 17godzin

- zajęcia prewencyjne –  2godziny

- nauka pływania  - 14 godzin

- zajęcia p.poż i pierwsza pomoc– 13 godzin

- zajęcia z samoobrony – 32 godzin

- zajęcia z survivalu – 10 godzin

- ochrona przed molestowaniem i przemocą w rodzinie- 6 godzin

- letni wypoczynek, zajęcia w terenie  – 14 dni. 

Szczegółowy harmonogram zajęć merytorycznych zaplanowanych i zrealizowanych w 2010r.
 z rozbiciem na poszczególne specjalności:

1)Program psychologii przetrwania

m-c II 2010 5 grup x 3 spotkania x 1 godz.

m-c III 2010 5 grup x 3 spotkania x 1 godz.

m-c IV 2010 5 grup x 3 spotkania x 1 godz.

m-c V 2010 5 grup x  3spotkania x 1 godz.

m-c X 2010 5 grup x 3 spotkania x 1 godz.

m-c XI 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

2) Zajęcia prewencyjne

m-c V 2010 5 grup x 1 spotkanie x 2 godz.

3) Nauka pływania   

m-c III 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c IV 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c VI 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c  VII 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c IX 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c X 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c XI 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

4) Szkolenie p. poż. i pierwszej pomocy

m-c  I 2010 5 grup x 1 spotkanie x 1 godz.

m-c  III 2010 5 grup x 1 spotkanie x 1 godz.

m-c  IV 2010 5 grup x 2 spotkania x 1 godz.

m-c  VI 2010 5 grup x 3 spotkania  x 1 godz.

m-c  IX 2010 5 grup x 1 spotkanie x 1 godz.

m-c X 2010 5 grup x 2 spotkanie x 1 godz.

m-c XI 2010 5 grup x 1 spotkanie x 1 godz.

5)Szkolenie z samoobrony

m-c III 2010 5 grup x  2  spotkania x 2 godz.

m-c IV 2010 5 grup x  1 spotkanie x 2 godz.

m-c VI 2010 5 grup x  2 spotkania x 4 godz.

m-c VII 2010 5 grup x  2 spotkania x 4 godz.

m-c IX 2010 5 grup x  1 spotkanie x 2 godz.

m-c  X  2010 5 grup  x 2 spotkania x 2 godz.

m-c  XI 2010 5 grup  x 2 spotkania x 2 godz.

6) Zajęcia z survivalu

m-c VI 2010 5 grup x  2 spotkania x 2 godz.

m-c VII 2010 5 grup x  3 spotkania x 2 godz.

7) Zajęcia dotyczące ochrony przed molestowaniem i przemocą w rodzinie

m-c V 2010 5 grup x 3 spotkania x 2 godz.

8) Letni wypoczynek dla dzieci

 od 05.07 do 18.07.2010 r. Podczas obozu odbyły się następujące zajęcia:

- program psychologii przetrwania  ( objętych 102 dzieci po 3 godz.)

- doskonalenie pływania   (objętych 102 dzieci po 4 godz.)

- szkolenie p. poż. i pierwszej pomocy  (objętych 102 dzieci po 2 godz.)

- szkolenie z samoobrony ( objętych 102 dzieci po 8 godz.)

- zajęcia z survivalu ( objętych 100 dzieci po 6 godz. -zajęcia terenowe)

Ponadto zorganizowano:

- pieszą wycieczkę nad zaporę solińską 

- przejazd „ekspresem bieszczadzkim”

- wycieczkę autokarową „pętlą bieszczadzką”

- wejście na Połoninę Wetlińską

- dyskoteki, gry i zabawy terenowe, olimpiadę kolonijną, „chrzest Bieszczadzki” oraz inne atrakcje.  

Część II. Sprawozdanie z wykonania wydatków

1. Rozliczenie ze względu na rodzaj kosztów (w zł) za 2010 r.

2. Rozliczenie ze względu na źródło finansowania za 2010 r.

Uwagi mogące mieć znaczenie przy ocenie realizacji budżetu:

Zgodnie z umową o prowadzenie rachunku bankowego Stowarzyszenie nie ponosi kosztów przelewów bankowych i opłat za prowadzenie rachunku. W zamian środki pieniężne na rachunku są nieoprocentowane. 

3. Zestawienie faktur (rachunków)4)

Część III. Dodatkowe informacje.

Zestawienie zaangażowanych w projekcie środków własnych niefinansowych za 2010 r.

l.p.

Numer pozycji kosztorysu

Nazwa środka własnego niefinansowego

Kwota wyceny

Nie dotyczy

Załączniki za 2010 r.:5)

Oświadczam(-my), że:

1) od daty zawarcia umowy nie zmienił się status prawny organizacji pozarządowej*/podmiotu*/jednostki organizacyjnej*,

2) wszystkie podane w niniejszym sprawozdaniu informacje są zgodne z aktualnym stanem prawnym i faktycznym,

3) zamówienia na dostawy, usługi i roboty budowlane za środki finansowe uzyskane w ramach umowy zostały dokonane zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych,

4) wszystkie kwoty wymienione w zestawieniu faktur (rachunków) zostały faktycznie poniesione.

(pieczęć organizacji pozarządowej*/podmiotu*/jednostki organizacyjnej*)

 

(podpis osoby upoważnionej lub podpisy osób upoważnionych do składania oświadczeń woli     w imieniu organizacji pozarządowej*/podmiotu*/jednostki organizacyjnej*)

Poświadczenie złożenia sprawozdania

Adnotacje urzędowe (nie wypełniać)

______________

* Niepotrzebne skreślić.

POUCZENIE

Sprawozdania składa się osobiście lub nadsyła przesyłką poleconą w przewidzianym w umowie terminie na adres organu zlecającego z dopiskiem „sprawozdanie końcowe z realizacji zadania – FIO 2009- 2010”. 

1) Sprawozdanie końcowe sporządzać należy w terminie określonym w umowie.

2) Opis musi zawierać szczegółową informację o zrealizowanych działaniach zgodnie z ich układem zawartym we wniosku, który był podstawą przygotowania umowy. W opisie konieczne jest uwzględnienie wszystkich planowanych działań, zakres w jakim zostały one zrealizowane i wyjaśnienie ewentualnych odstępstw w ich realizacji, zarówno jeśli idzie o ich zakres, jak i harmonogram realizacji.

3) Kolumna nr 9 i nr 13 tabeli „Rozliczenie ze względu na rodzaj kosztów (w zł)” odnosi się wyłącznie do projektów, których wielkość wnioskowanej dotacji wynosiła od 10 tyś do 40 tyś - „Zasady przyznawania i rozliczania dotacji”, część 4.2 Wysokość dotacji, udział środków własnych, czas realizacji projektów.

4) Do sprawozdania załączyć należy spis wszystkich faktur (rachunków), które opłacone zostały w całości lub w części ze środków pochodzących z dotacji oraz ze środków pochodzących z wkładu własnego. Spis zawierać powinien: nr faktury (rachunku), datę jej wystawienia, wysokość wydatkowanej kwoty i wskazanie, w jakiej części została pokryta z dotacji oraz ze środków własnych, a także rodzaj towaru lub zakupionej usługi. Każda z faktur (rachunków) powinna być opatrzona na odwrocie pieczęcią organizacji/* podmiotu/* jednostki organizacyjnej* oraz zawierać sporządzony w sposób trwały opis zawierający informacje: z jakich środków wydatkowana kwota została pokryta oraz jakie było przeznaczenie zakupionych towarów, usług lub innego rodzaju opłaconej należności. Informacja ta powinna być podpisana przez osobę odpowiedzialną za sprawy dotyczące rozliczeń finansowych organizacji.

Do sprawozdania nie załącza się faktur (rachunków), które należy przechowywać zgodnie z obowiązującymi przepisami i udostępniać podczas przeprowadzanych czynności kontrolnych.

5) Do niniejszego sprawozdania załączyć należy dodatkowe materiały mogące dokumentować działania faktyczne podjęte przy realizacji zadania (np. listy uczestników projektu, publikacje wydane w ramach projektu, raporty, wyniki prowadzonych ewaluacji, informacje prasowe o realizowanym zadaniu, kopie umów cywino-prawnych wraz z rachunkami, inne), jak również dokumentować konieczne działania prawne (kopie dowodów przeprowadzenia odpowiedniego postępowania w ramach zamówień publicznych) oraz kopie dowodu wpłaty (przelewu) niewykorzystanej kwoty dotacji na konto Zleceniodawcy.

 

 

______________

* Niepotrzebne skreślić.

Kiedy słyszymy słowo seminarium pierwsze skojarzenie to: księża, ewentualnie klerycy, czy zakonnicy. Ale czy tak naprawdę wiemy coś o seminariach duchownych? O tym w czym mają pomóc i jakie jest ich zadanie? Może jeszcze orientujemy się, że w seminariach znajdują się osoby powołane do kapłaństwa, czy życia zakonnego i pobyt w seminarium, a także związana z tym formacja ma im pomóc w rozeznawaniu powołania oraz - w przyszłości - w życiu kapłańskim czy zakonnym.

Już sam źródłosłów słowa seminarium, które pochodzi z języka łacińskiego i dosłownie oznacza szkółkę roślin, ukazuje podstawowych zadania seminarium, jakimi sąkształcenie, nauczanie i wychowanie. W przypadku seminarium duchownego możemy określić je jako kościelny (najczęściej podporządkowany biskupowi – ordynariuszowi miejsca) zakład naukowo – wychowawczy, kształcący kandydatów do stanu duchownego. Ci kandydaci to innymi słowy alumni, czy klerycy.

Przygotowanie kandydata do kapłaństwa trwa 6 lat i jest to okres, w którym ma onrozeznać i  przyjąć swoje powołanie. Formacja do kapłaństwa obejmuje cztery główne wymiary: formację ludzką, która stanowi fundament formacji; formację duchową, czyli „serce” formacji; formację intelektualną, czyli „narzędzie formacji mające pomóc w zrozumieniu swojej wiary”; i formację duszpasterską, która jest „celem i zwornikiem formacji”.

Historia seminariów duchownych zaczyna się od czasów Soboru Trydenckiego, który odbył się w latach 1545-1563. Na tym właśnie soborze, zgromadzone tam duchowieństwo uchwaliło dekret o seminariach duchownych, na mocy którego biskupi zostali zobowiązani do utworzenia w swoich diecezjach zakładu o charakterze naukowo – wychowawczym, mającym na celu kształcenie i wychowywanie kapłanów. Ale podjęcie uchwał i decyzji, nawet tych najlepszych i najbardziej potrzebnych, a wprowadzenie ich w życie, to dwie różne sprawy.

Na polu wcielania w życie soborowych uchwał i dekretów wielkie zasługi położyła nasza Ojczyzna, a szczególnie diecezja poznańska, która jako jedna z pierwszych postanowiła powołać do istnienia instytucję seminarium duchownego dla naszej diecezji. Soborowy dokument, który czynił biskupa danej diecezji odpowiedzialnym za założenia seminarium na jej terenie znalazł odzew w dokumentach i decyzjach podjętych na synodzie diecezjalnym poznańskim, który odbył się w poznańskiej Katedrze w dniu 26 października 1564 roku, pod przewodnictwem biskupa Adama Konarskiego, który ledwo co powrócił z Włoch. Uchwalono 18 statutów, z których ostatni nosi nazwę Academiae sive scholae studiosorum i można o nim powiedzieć, że stanowi akt założycielski naszego seminarium. Z dokumentów z tego okresu możemy wnioskować, że erekcja seminarium diecezjalnego nastąpiła krótko po zakończeniu wspomnianego synodu. Tak zaczęła się historia naszego seminarium i trwa do dzisiaj

PARTNERZY

 firm 230298 49fd1a big